National Geographic Francja

Les licornes ont bel et bien existé, mais n'avaient rien des créatures magiques que l'on wyobraża - National Geographic France

De nombreuses cultures dépeignent les licornes comme des animaux majestueux, reprezentujących parfois la féerie, parfois la richesse, la féminité lub l’enfance. La licorne est toujours depeinte comme mystérieuse et mystique, elle semble sortir d’un conte créé de toutes pièces par l’imaginaire collectif. Jednak za tymi mitologicznymi interpretacjami kryje się prawdziwe zwierzę, które istniało w okresie lodowcowym, równolegle z pierwszymi ludźmi, syberyjskim jednorożcem. (Elasmotherium sibiricum).

« Souvent, derrière ces légendes qui sont du ressort de la cryptozoologie, comme le Yeti ou Bigfoot, il ya un semblant biologique derrière » potwierdza Pierre-Olivier Antoine, profesor i dyrektor w Institut des Sciences de l’Evolution (ISEM) , na uniwersytecie w Montpellier, CNRS, IRD, EPHE.

„Prawdopodobnie, ou au moins dans surees régions, la licorne a tout d’abord été la déformation de transmissions de personnes qui ont vu des nosorożców” étaye ce rare specialiste de cet animal pour le less mystérieux.

La signification-même du nom łac. du nosorożec d’Inde (Nosorożec jednorożec) « signifie „l’animal qui a une corne sur le nez” et qui n’en a qu’une seule. „Unicornis”, po łacinie, c’est la licorne. Na peut quand meme évoquer cette piste qui ne semble pas farfelue, puisque wisiorek l’Antiquité grecque et romaine, les nosorożec étaiten connus. […] Twarz à un animal de fable, mystérieux, egzotyczne, na peut comprendre l’engouement.

Il s’avère que le nosorożec dostępny pod zastawem lointain avec la licorne de Sibérie, décritée pour la premiere fois en 1809, en Russie. « C’était à la cour du Car, en Russie, et ce sont des restes découverts en Sibérie, on ne sait pas trop où. To zwierzę było naprawdę gigantyczne z ponadmetrową czaszką. C’est le plus gros des members de la famille des nosorożców. Il avait la corpulence d’un mammouth. Il vivait en meme temps que les nosorożec laineux et les mammouths laineux. Sa specificité était d’avoir un dôme enorme au-dessus du front et pas de corne sur le nez, mais sur le front. Cela colle nawet mieux avec l’image que l’on se fait de la licorne telle qu’elle est depeinte aujourd’hui. Zakłada się, że zwierzę zamieszkiwałoby Kazachstan, Syberię, Ukrainę i południowo-zachodnią Rosję.

Il faudra uczestniczyć 1914 wlać qu’un autre zwierząt soit décrit. Pierre-Olivier Antoine opublikował te informacje o sejcie i ustanowił relacje rodzicielskie dotyczące animowanych zwierząt w okresie, w którym spoczywają pozostałości skamieniałości. „Ces restes ont pu être attributos à plus d’une vingtaine d’espèces d’Eurasie et d’Afrique”.

W 2016 roku naukowcy odkryli skamieniałą czaszkę syberyjskiego jednorożca w Kazachstanie. Następnie w 2018 roku międzynarodowy zespół naukowców dokonał przeglądu różnych danych kopalnych, aby porozmawiać o ADN. Badanie to pozwoliło na dokładne określenie „de mettre en paralellel les génomes de trois generes de fossiles d’animaux disparus il ya quelques dizaines de milliers d’années” Pierre-Olivier Antoine.

Postęp technologiczny umożliwia naukowcom odzyskiwanie DNA z historycznych zwierząt, amplifikację go i uzyskanie pełnego genomu. „Les liens de parenté decouverts que la licorne de Sibérie s’est séparée de son kuzyna le nosorożec w ya longtemps”.

Grâce à ces travaux de recherches, nous savons maintenant que l’animal s’est éteint bien après ce qui avait été imaginé. Zniknął około 36 000 lat temu i był współczesny człowiekowi współczesnemu, który zaczął zaludniać stepy Rosji, Kazachstanu, Mongolii i Chin.

Pourtant peu de témoignages, dessins ou preuves reportent cette cohabitation entre l’homme et la licorne de Sibérie.

UN GIGANTESQUE MAMMIFÈRE HERBIVORE

Przez dedukcję, biorąc pod uwagę rozmiar czaszki zwierzęcia, naukowcy szacują, że róg zwierzęcia może mierzyć do 2,50 metra długości. C’était une „arme dissuasive” selon Pierre-Olivier Antoine, qui aurait aussi pu avoir un „caractère sexuel secondaire”. Badacz i profesor precyzują, że możliwe jest „że samce mają duże kopuły, które dawałyby im przewagę pod względem uwodzenia, a tym samym rozrodu”.

.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.