Nosorożec : la corne de la discorde – Pour la Science

rhinocéros Sumatra

Combien de cornes possesé un nosorożca ? La question peut paraître anodyne. Jednak odpowiedź na długoterminową klasyfikację nosorożców un casse-tête nierozwiązalną… aż do niedawna. Cette réponse est simple: sur les cinq espèces actuelles, surees presente une corne, d’autres deux. Mais tout se complique lorsque l’on viewe la geographique de ces species. En Afrique, le nosorożec blanc (Ceratotherium simum) et le noir (Diceros bicornis) posiadanie rogów deux. Sur le kontynent asiatique, le nosorożec indien (Nosorożec jednorożec) n’en présente qu’une. En revanche, les deux species des îles de la Sonde, en Indonésie, ne se ressemblent guère. Nosorożec jawajski (Nosorożec sondaicus) une corne, tandis que celui de Sumatra (Dicerorhinus sumatrensis) pl deux. Ainsi, classer ces cinq species suivant la distribution geographique ou le nombre de cornes ne donne pas le même résultat. Komentarz ustanowienia leur phylogénie ?

Une corne, deux cornes, trois hypothéses

Wysunięto trzy hipotezy. Et toutes conduisent à une phylogenie differe. W 2010 roku Pierre-Olivier Antoine, paleontolog z Uniwersytetu w Montpellier, wraz z kolegami zaproponowali hipotezę „rogową”, która łączy dwa afrykańskie nosorożce z jednym z Sumatry. Fondée sur la morphologie, elle a reçu à l’époque l’appui de la genetice, puis de l’analysis des protein de l’email dentaire. Ale w zeszłym roku, wraz z innymi kolegami, Pierre-Olivier Antoine bronił hipotezy geograficznej, która łączy wszystkie nosorożce Azji razem, w oparciu o badania morfologiczne, analizy genetyczne i porównanie des séquences de collagen d’animaux actuels et éteints, une des rzadkie proteiny récupérables sur les fossiles. Entre-temps, lider, Thomas Gilbert, de l’université de Copenhague, au Danemark, et ses colleges ont public une analysis de l’ADN mitochondrial (contenu dans les mitochondrios, lesusines de production d’énergie des cellules) qui éloigne le nosorożec sumatrzański de tous les autres en le plachant comme groupe frére des quatre autres species. Komentarz odróżnić hipotezę la bonne ?

Konflikty te pokazują, że używane kolejno znaki są à faible résolution, czyli niewystarczającym do oddzielenia hipotez. W związku z tym Thomas Gilbert zebrał zespół szokowy, z głównymi badaczami zajmującymi się tematem – w tym Pierre-Olivier Antoine – w celu znalezienia zestawu postaci o wysokiej rozdzielczości, pozwalających na skonstruowanie niezawodnej filogenezy.

D’abord interrogée, la paléontologie a ajouté trois espèces fossiles du pleistocene supérieur (od 126 000 do 11 700 ans) à l’équation : la licorne de Sibérie (Elasmotherium sibiricum)une corne), le nosorożec de Merck (Stephanorhinus kirchbergensis)deux cornes) et le nosorożec laineux (Coelodonta antiquitatis), deux rogówki). Toutes eurasiennes, mais elles aussi de position phylogenique peu claire…

Następnie, wiedząc, że zespół Donalda Primerano z Uniwersytetu Marshalla w Stanach Zjednoczonych zamierzał zsekwencjonować genom nosorożca sumatrzańskiego, zespół Thomasa Gilberta zwrócił się do filogenomiki, klasyfikacji opartej na l’étude des genomesentiers. Elle a commencée par séquencer les génomes uzupełnia qui lui manquaient: ceux de deux nosorożec actueles et des trois fossiles – une prouesse technology en soi. Puis, en ajoutant les génomes du cheval et du tapir comme groupe extérieur, elle a construit une phylogenie où, grace au calibrage temporel fourni par les fossiles, elle adé les spéciations.

Wynik: hipoteza geograficzna jest uprzywilejowana. A partir d’un ancêtre vivant en Eurasia, la premiera speciation, ya 35 milionów lat, a donné naissance à la licorne de Sibérie, qui a peuplé une grande partie ouest de la Russie. Następnie między 16 a 15 milionami lat temu, pod koniec miocène inférieur, w momencie optymalnego climatique très marque (pomiędzy 17 a 14 milionami lat temu temperatura była o 3 do 4 °C wyższa niż obecnie), ogromne zróżnicowanie a porté deux species dans la partie sud de l’Afrique, tandis que les autres restaient en Eurasia. La paléontologie a finementé documenté cette période, où nombre d’animaux – żyrafy, suides (phacochères…), viverridés (civetes…) – ont imigré en Afrique, tandis que d’autres – singes, éléurasie. vers émigra Nosorożce laineux et de Merck są envahi l’ensemble du continent, tandis que l’Asie du Sud-Est et le siège d’un peuplement specifique nie pojawiają się une branche à une corne.

© S. Liu i in., Cell, tom. 184, s. 4874-4885, 2021 (CC PRZEZ 4.0)

Cette phylogénie explique pourquoi il et était si trudne miejsce na nosorożce z Sumatry. Il se trouve isolé si on n’include pas les animaux fossiles lub une telle position peut donner lieu à des artefaktów de rekonstrukcji filogenetycznej. Ponadto dokładna analiza genomów ujawniła przepływ genów między gatunkami w wyniku hybrydyzacji. Zrozumiałe alors que des phylogenies skonstruowane à partir de porcje de genomów aient donné des arbres différents.

La consanguinité n’explique pas tout

Wiśnia na torcie, comme souvent, le séquençage des genomes entiers a révélé des informations unattendues. D’abord, il a fourni une base pour évaluater la diversité genetic des nosorożec éteints et actuels. Depuis longtemps, les geneticiens constantent que la diversité genetic des nosorożce actuels est bien basse, qui a eté mis sur le compte de l’erosion des population, qui aurait débouché sur une consanguinité Importante. Mais les nouveaux résultats sugentent que dès les species éteintes, różnorodność genetyczna etait faible w rodzinie nosorożców porównawczych z autres roślinożernymi i kilkoma mammiferami mięsożernymi. Lub, les populacje roślinożerne są ważniejsze, que celles des carnivores, o s’attend à une diversité genetique bien supérieure chez les premiers que chez les sekund. Ten niesamowity wynik jest ważny w biologii konserwatorskiej, ponieważ pokazuje, że niedawny spadek populacji nosorożców miał mniejszy wpływ na aspekty genetyczne, niż nam się wydaje.

Łazienka, niespodzianka, sekwencja genomów to cztery wyjaśnienia ciekawostek nosorożców, leur très mauvaise vue. En effet, l’analyse des génomes a mis en évidence des mutacje du gene IFT43. Lub białko wytwarzane przez ten gen uczestniczy w wewnątrzkomórkowym transporcie białek wzdłuż wici i rzęsek komórkowych. Jaki raport? Les cellules en cones ou en bâtonnets de la rétine fonctionnent dzięki nagromadzeniu opsyn – białek fotoreceptorowych – w części rzęskowej. Mais ces dernières ne jouent leur rôle que si elles se lient à un chromophor, le rétinal, une forme de la witamine A. Lub sans transport le long des cils, le rétinal ne rejoint pas les osines. Les deficiences de la proteine ​​IFT43 des nosorożca byłoby vraisemblamente l’une des Causes de leur godne ubolewania vue.

.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.